Daar zit ik dan. Op JFK. Met m’n laptoppie. (Jawel! Een nieuwe! Hij is vrijdagmiddag bezorgd, terwijl ik er met zenuwzweet op zat te wachten…). Het sneeuwt buiten. Een stormpje is het wel te noemen. Tja, dit gaat niet zo’n prachtig verhaal worden hoor. Er zit iets dwars in mijn keel geloof ik… De lucht hangt vol met afscheid. Afscheid van vrienden en vriendinnen. Afscheid van een thuis waar ik anderhalf jaar heb gewoond. Afscheid van een land dat zo anders en ook zo hetzelfde is. Afscheid van een deel van mijn leven. Afscheid van New York City, the greatest city in the world. En bovenal van drie heerlijke kinders. Got, wat ga ik ze missen. De afgelopen dagen waren niet mis, er moest een hele kamer gepakt worden en er werd natuurlijk allerhande stress aan toegevoegd, zoals zieke kindertjes, een ‘snow day’ (vrije dag omdat het sneeuwt) en allerhande lastminute boodschapjes en feestjes. Ik denk dat ik mijn finals van maandag en dinsdag wel heb gehaald, en ik heb een prachtige paper geschreven voor Culturele Anthropologie, waar ik eigenlijk best trots op ben. Maar ik heb ook nog nooit zo weinig slaap gehad in een week geloof ik, haha.

Anyway, het vliegtuig wacht. Het gaat me eerst meenemen naar Reykjavik, en daarna naar Amsterdammie! M’n thuisfront van Nederland wacht me daar op.

Inmiddels zijn de vluchten achter de rug. Natuurlijk kon ik met m’n laptop niet gratis even op een of ander netwerkje inbreken, en veel tijd had ik ook niet, dus dan maar vandaag. Het vliegtuig had natuurlijk 2 uur vertraging op JFK vanwege de sneeuw, en we kwamen in Reykjavik om 7.40 aan terwijl boarding was begonnen om 7.20. Gelukkig was Icelandair zo aardig om het hele vliegtuig te laten wachten op Anne Kuijs en nog 3 anderen, haha. Hoe dan ook, ik zit weer veilig en vertrouwd aan de eettafel thuis in Veghel!

Ik moet zeggen dat het nog niet erg raar is om thuis te zijn, het voelt eigenlijk wel rustgevend dat de laatste stress van het afscheid nu echt voorbij is. De echte klap zal nog wel volgen denk ik…

Anyway, dit was het laatste verhaal verlopig! Heel raar om dat nu zo af te sluiten. Nou ja, ik vertrek ook weer naar Zuid Oost Azie, dus een einde aan Anne de Journalist is het nog lang niet.

Ik wil jullie bedanken voor alle reacties en interesse in het afgelopen jaar, dat deed echt goed! Ik heb de verhalen geschreven met plezier, en om te zien dat mensen ze ook met plezier lezen doet goed.

Tijd voor een broodje kroket van Jopie…….

xxxxxxxxxxxxxx

ps Laatste foto’s zijn te vinden in de albums ‘New York’ en ‘Rye’.

Daar zit ik dan. Op JFK. Met m’n laptoppie. (Jawel! Een nieuwe! Hij is vrijdagmiddag bezorgd, terwijl ik er met zenuwzweet op zat te wachten…). Het sneeuwt buiten. Een stormpje is het wel te noemen. Tja, dit gaat niet zo’n prachtig verhaal worden hoor. Er zit iets dwars in mijn keel geloof ik… De lucht hangt vol met afscheid. Afscheid van vrienden en vriendinnen. Afscheid van een thuis waar ik anderhalf jaar heb gewoond. Afscheid van een land dat zo anders en ook zo hetzelfde is. Afscheid van een deel van mijn leven. Afscheid van New York City, the greatest city in the world. En bovenal van drie heerlijke kinders. Got, wat ga ik ze missen. De afgelopen dagen waren niet mis, er moest een hele kamer gepakt worden en er werd natuurlijk allerhande stress aan toegevoegd, zoals zieke kindertjes, een ‘snow day’ (vrije dag omdat het sneeuwt) en allerhande lastminute boodschapjes en feestjes. Ik denk dat ik mijn finals van maandag en dinsdag wel heb gehaald, en ik heb een prachtige paper geschreven voor Culturele Anthropologie, waar ik eigenlijk best trots op ben. Maar ik heb ook nog nooit zo weinig slaap gehad in een week geloof ik, haha.

Anyway, het vliegtuig wacht. Het gaat me eerst meenemen naar Reykjavik, en daarna naar Amsterdammie! M’n thuisfront van Nederland wacht me daar op.

Inmiddels zijn de vluchten achter de rug. Natuurlijk kon ik met m’n laptop niet gratis even op een of ander netwerkje inbreken, en veel tijd had ik ook niet, dus dan maar vandaag. Het vliegtuig had natuurlijk 2 uur vertraging op JFK vanwege de sneeuw, en we kwamen in Reykjavik om 7.40 aan terwijl boarding was begonnen om 7.20. Gelukkig was Icelandair zo aardig om het hele vliegtuig te laten wachten op Anne Kuijs en nog 3 anderen, haha. Hoe dan ook, ik zit weer veilig en vertrouwd aan de eettafel thuis in Veghel!

Ik moet zeggen dat het nog niet erg raar is om thuis te zijn, het voelt eigenlijk wel rustgevend dat de laatste stress van het afscheid nu echt voorbij is. De echte klap zal nog wel volgen denk ik…

Anyway, dit was het laatste verhaal verlopig! Heel raar om dat nu zo af te sluiten. Nou ja, ik vertrek ook weer naar Zuid Oost Azie, dus een einde aan Anne de Journalist is het nog lang niet.

Ik wil jullie bedanken voor alle reacties en interesse in het afgelopen jaar, dat deed echt goed! Ik heb de verhalen geschreven met plezier, en om te zien dat mensen ze ook met plezier lezen doet goed.

Tijd voor een broodje kroket van Jopie…….

xxxxxxxxxxxxxx

ps Laatste foto’s zijn te vinden in de albums ‘New York’ en ‘Rye’.

Barack Obama was de man op dinsdag 4 november. Het was een historische dag. Met veel zenuwen en interesse leefde ook ik hier naartoe. Sure, de toekomiste president zal wel niet mijn president worden, maar hij zal een enorme invloed hebben op dit land, (een land waarmee het helemaal niet zo geweldig gaat) en ook op de wereld! Ik geloof dat deze verkiezingen nog nooit zo nauw zijn gevolgd in andere landen op de wereld.

Omdat er zox92n grote gemeenschap is die Obama leek te steunen, hier aan de oostkust en westkust, maar ook bij jullie daar, leek het bijna alsof niemand nog voor McCain was. Tja, wie is er nou ook nog republikein? Je krijgt er geen betere overheidsvoorzieningen van, en de oorlog in Irak zal er ook niet door ophouden. Waar republikeinen in mijn ogen een beetje voor staan, is de x91ieder voor zichx92-visie. De zwemleraar van Gilles heeft het me ooit in een discussie voorgehouden: x91Okay, studeren in dit land is heel erg duur. Maar in jouw land betaal je waarschijnlijk 50% belastingen, ook als je geen kinderen hebt. Ik betaal liever voor mijn eigen kinderen, niet die van de rest van het land!x92 Hm. Dit vangt voor mij wel een beetje de filosofie die een gemiddelde republikein erop na houdt. Wat ook hoog in het vaandel lijkt te staan, is x91zo min mogelijk overheidsbemoeienis.x92 (Ook dat heb ik eens van een Amerikaan zelf gehoord, zelfs een politieagent.) x91The American People donx92t like the idea that the government is in their business. Freedom is valued very highly in this country.x92 Vrijheid? Betekent vrijheid echt dat je je eigen boontjes lopt, los van de regering? Maar de regering is er toch om jou te dienen en te helpen? Ik voel me in Nederland een stuk vrijer, vanwege het feit dat ik een ziektekostenverzekering heb. Als ik een gaatje heb, hoef ik een tandartsbezoek niet uit te stellen tot die tand verrot is, omdat ik de tandartsrekening niet kan betalen. (Die trouwens ook nog belachelijk hoog is, maar dat is weer een ander verhaal.) Ik vind het vrijheid dat ik een baan kan kiezen die ik leuk vind, omdat ik een opleiding heb kunnen doen die bij me past. (Nou ja, nog niet, maar ook dat is weer een ander verhaal..) En ik vind het vrijheid om met de bus naar een andere stad te kunnen gaan, een bus die ook door de overheid wordt gefinancierd. Ik zie niet in wat er slecht is aan overheidsbemoeienis en sociale instellingen. Maar hier noemt men dat x91socialismx92. Meerdere keren heb ik op de radio horen zeggen dat de plannen van Obama neigden naar socialisme. Tot een kritische dj zei: x91Maar wat is daar slecht aan dan??x92

Niet verrassend was dat de gemiddelde Amerikaan mijn mening niet schijnt te delen. Hier in Rye bijvoorbeeld, ken ik een familie die het financieel niet zo makkelijk heeft. Het is een duur dorpje om te wonen, met hoge belastingen. Toen deze mevrouw, P, mij ooit eens vertelde dat ze alleen een basisziektekostenverzekering hebben, en kleine huisartsenbezoekjes vaak zelf betalen omdat dat voordeliger is, viel ik steil achterover. (Keel, neus, oren en temperatuur nalopen kost hier $100..) Op 5 november liep ik haar dus heel blij tegemoet: x91Yes we Can!x92 waarop ze reageerde: x91Yes we canx85 what??x92

P steunt McCain.

Hier kan ik dus echt niet bij. Hoe denk je dat McCain zx92n taxcuts jouw ziektekosten gaan beinvloeden? Ze gaan je zeker niet helpen hoor!

Maar dit beeld sluit wel aan bij de rest van het land. Als je kijkt naar het aantal staten dat republikeins is, dan is dat nog altijd de meerderheid. Gelukkig waren er ook een hoop mensen die eens wat anders wilden. Die geloofden in verandering, en verandering wilden voor henzelf en anderen. Een hele hoop mensen zeggen misschien dat Obama alleen maar verkozen is vanwege het wanbeleid van Bush, waar hij zo mooi naast afsteekt. Nou ja, so what? Het maakt mij niks uit, ik kon alleen maar denken: x91we hebben gewonnen!!x92 Die overwinningsstemming werd wel gedeeld hier in huis, maar de volgende dag merkte je er niks van. Het x91McCain/Palinx92-bordje was uit de tuin van de buurman. Maar voor de rest? Iedereen ging naar school. Joggen. Boodschappen doen. En er werd niet over politiek gepraat. Misschien had ik een soort x91Joehoe, we zijn kampioen!!x92-stemming verwacht, wat natuurlijk ook wel naief is. Want feit blijft dat het in de politiek over delicate zaken gaat. Dit zijn niet de Yankees die winnenx85 het gaat over mensen en hun levens. Dat is niet niks.

Nou is het natuurlijk zo dat Obama nog steeds rechts zit in vergelijking met de Nederlandse politiek. Echt socialistisch zal het hier niet zo snel worden. Maar dat maakt niet uit. De belofte van verandering is er. Joehoee, we zijn kampioen!!!

Barack Obama was de man op dinsdag 4 november. Het was een historische dag. Met veel zenuwen en interesse leefde ook ik hier naartoe. Sure, de toekomiste president zal wel niet mijn president worden, maar hij zal een enorme invloed hebben op dit land, (een land waarmee het helemaal niet zo geweldig gaat) en ook op de wereld! Ik geloof dat deze verkiezingen nog nooit zo nauw zijn gevolgd in andere landen op de wereld.

Omdat er zoxe2x80x99n grote gemeenschap is die Obama leek te steunen, hier aan de oostkust en westkust, maar ook bij jullie daar, leek het bijna alsof niemand nog voor McCain was. Tja, wie is er nou ook nog republikein? Je krijgt er geen betere overheidsvoorzieningen van, en de oorlog in Irak zal er ook niet door ophouden. Waar republikeinen in mijn ogen een beetje voor staan, is de xe2x80x98ieder voor zichxe2x80x99-visie. De zwemleraar van Gilles heeft het me ooit in een discussie voorgehouden: xe2x80x98Okay, studeren in dit land is heel erg duur. Maar in jouw land betaal je waarschijnlijk 50% belastingen, ook als je geen kinderen hebt. Ik betaal liever voor mijn eigen kinderen, niet die van de rest van het land!xe2x80x99 Hm. Dit vangt voor mij wel een beetje de filosofie die een gemiddelde republikein erop na houdt. Wat ook hoog in het vaandel lijkt te staan, is xe2x80x98zo min mogelijk overheidsbemoeienis.xe2x80x99 (Ook dat heb ik eens van een Amerikaan zelf gehoord, zelfs een politieagent.) xe2x80x98The American People donxe2x80x99t like the idea that the government is in their business. Freedom is valued very highly in this country.xe2x80x99 Vrijheid? Betekent vrijheid echt dat je je eigen boontjes lopt, los van de regering? Maar de regering is er toch om jou te dienen en te helpen? Ik voel me in Nederland een stuk vrijer, vanwege het feit dat ik een ziektekostenverzekering heb. Als ik een gaatje heb, hoef ik een tandartsbezoek niet uit te stellen tot die tand verrot is, omdat ik de tandartsrekening niet kan betalen. (Die trouwens ook nog belachelijk hoog is, maar dat is weer een ander verhaal.) Ik vind het vrijheid dat ik een baan kan kiezen die ik leuk vind, omdat ik een opleiding heb kunnen doen die bij me past. (Nou ja, nog niet, maar ook dat is weer een ander verhaal..) En ik vind het vrijheid om met de bus naar een andere stad te kunnen gaan, een bus die ook door de overheid wordt gefinancierd. Ik zie niet in wat er slecht is aan overheidsbemoeienis en sociale instellingen. Maar hier noemt men dat xe2x80x98socialismxe2x80x99. Meerdere keren heb ik op de radio horen zeggen dat de plannen van Obama neigden naar socialisme. Tot een kritische dj zei: xe2x80x98Maar wat is daar slecht aan dan??xe2x80x99

Niet verrassend was dat de gemiddelde Amerikaan mijn mening niet schijnt te delen. Hier in Rye bijvoorbeeld, ken ik een familie die het financieel niet zo makkelijk heeft. Het is een duur dorpje om te wonen, met hoge belastingen. Toen deze mevrouw, P, mij ooit eens vertelde dat ze alleen een basisziektekostenverzekering hebben, en kleine huisartsenbezoekjes vaak zelf betalen omdat dat voordeliger is, viel ik steil achterover. (Keel, neus, oren en temperatuur nalopen kost hier $100..) Op 5 november liep ik haar dus heel blij tegemoet: xe2x80x98Yes we Can!xe2x80x99 waarop ze reageerde: xe2x80x98Yes we canxe2x80xa6 what??xe2x80x99

P steunt McCain.

Hier kan ik dus echt niet bij. Hoe denk je dat McCain zxe2x80x99n taxcuts jouw ziektekosten gaan beinvloeden? Ze gaan je zeker niet helpen hoor!

Maar dit beeld sluit wel aan bij de rest van het land. Als je kijkt naar het aantal staten dat republikeins is, dan is dat nog altijd de meerderheid. Gelukkig waren er ook een hoop mensen die eens wat anders wilden. Die geloofden in verandering, en verandering wilden voor henzelf en anderen. Een hele hoop mensen zeggen misschien dat Obama alleen maar verkozen is vanwege het wanbeleid van Bush, waar hij zo mooi naast afsteekt. Nou ja, so what? Het maakt mij niks uit, ik kon alleen maar denken: xe2x80x98we hebben gewonnen!!xe2x80x99 Die overwinningsstemming werd wel gedeeld hier in huis, maar de volgende dag merkte je er niks van. Het xe2x80x98McCain/Palinxe2x80x99-bordje was uit de tuin van de buurman. Maar voor de rest? Iedereen ging naar school. Joggen. Boodschappen doen. En er werd niet over politiek gepraat. Misschien had ik een soort xe2x80x98Joehoe, we zijn kampioen!!xe2x80x99-stemming verwacht, wat natuurlijk ook wel naief is. Want feit blijft dat het in de politiek over delicate zaken gaat. Dit zijn niet de Yankees die winnenxe2x80xa6 het gaat over mensen en hun levens. Dat is niet niks.

Nou is het natuurlijk zo dat Obama nog steeds rechts zit in vergelijking met de Nederlandse politiek. Echt socialistisch zal het hier niet zo snel worden. Maar dat maakt niet uit. De belofte van verandering is er. Joehoee, we zijn kampioen!!!

Joehoeoe!!!!

Het is zo ver! Change will come to AMERICA!

Joop, Jerom en ik hebben de vlag al uitgehangen. (Dorien is helaas op zakenreis, dus moesten we met zijn drietjes bouncen op de bank.)

Deze overwinning belooft veel goeds voor America! (And it’s great television)

Later meer nieuws! (Nu ga ik luisteren naar de speech) (Oh verrassend, Gilles komt prompt naar beneden gewaggeld om mee te kijken, biologisch klokje??)

Joehoeoe!!!!

Het is zo ver! Change will come to AMERICA!

Joop, Jerom en ik hebben de vlag al uitgehangen. (Dorien is helaas op zakenreis, dus moesten we met zijn drietjes bouncen op de bank.)

Deze overwinning belooft veel goeds voor America! (And it’s great television)

Later meer nieuws! (Nu ga ik luisteren naar de speech) (Oh verrassend, Gilles komt prompt naar beneden gewaggeld om mee te kijken, biologisch klokje??)

Leuke weekends! Het Open House New York weekend was geweldig. 300 verschillende dingen waren er te zien en te doen, dus het werd kiezen en plannen geblazen. Jil en ik hebben een programma afgewerkt van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat, ik had maandag dan ook zo ongeveer nodig om bij te komen. De meest indrukwekkende dingen die we dit weekend hebben gezien bestonden uit een loft in the Village en een glasblazerij in Brooklyn. Het Loft maakte indruk omdat het groot, licht, modern, mooi, duur, rustgevend, uniek, en milieuvriendelijk was. Geen wonder dat er ‘s ochtends om 9u al een rij stond om het te kunnen bekijken… (Zie foto’s in het album ‘New York’.) De Glasblazerij was geweldig, omdat ik gewoon nog nooit zoiets had gezien! Ik vond het echt geweldig om te zien wat ze allemaal met glas kunnen doen, en om de (overigens zeer stereotyp ogende) glasblazers aan het werk te zien. Alsof je in een aflevering van het Klokhuis zit!

Dat weekend was ook nog iets anders bijzonders te doen: een concert van Hot Chip. Niet alleen bijzonder omdat ze heel goed zijn, maar ook voor mij, want ik ben in mijn eentje gegaan. Best een doorbraak vond ik zelf. Geinig was dat ik hier niemand enthousiast kon krijgen, terwijl in Nederland verschillende mensen best jaloers waren..! Op zulke momenten mis ik thuis dus wel een beetje, maar dan bedenk ik weer dat ik in f-ing New York ben, dus suck it up & enjoy!

Wat ik vorige week enjoyed heb was een roadtrip in Connecticut! Ixone belde me: ‘Anne, the leaves are changing. We have to go on a roadtrip.’ Also, die zondag zaten we om 9u ‘s ochtends in de auto, richting Woodstock, CT. Dat weekend was meteen ongeveer een van onze laatste mooie weekends, dat wij goed benut hebben door wijn te proeven in een wijngaard daaro. (Helaas zo slim geweest om mijn gekochte fles wijn daar vervolgens achter te laten..) Foto’s volgen nog, dus blijf de website checken!

Ilse en ik hebben ook nog cultureel gedaan de week daarna: (got, wat heb ik hier lang niet geschreven zeg..) we hebben een bezoekje gebracht aan de ‘Cloisters‘. Beetje raar is het wel: je loopt in een oud Frans klooster, maar toch voelt het op de een of andere manier niet helemaal authentiek als je daarna met de Metro naar Grand Central gaat. Dit was overigens meteen xe9cht het laatste mooie weekend! De blaadjes geven het weer massaal op en het begint guur te worden buiten. Zucht. Dat was hem dan, de zomer in New York.

Inmiddels is er wel weer een lekker vrij weekend aangebroken. Vanochtend was ik alweer om 7.30 wakker, voor… een speciale Milton-School-viewing van ‘High School Musical 3′! Dit was natuurlijk tegelijk meteen een fundraiser voor Milton School. 100 minutes of chipper perkiness, that’s a lot to handle on a Saturday morning… Nou, het was zeker leuk, dat kan ik niet ontkennen… Maar Amerikaanser dan dit bestaat niet geloof ik!!

Anyway, tijd voor de afsluiter! Sara deed een leuke uitspraak deze week, toen we in de auto zaten. Het wilde allemaal niet opschieten, met auto’s voor ons die hardnekkig 20 bleven rijden in de 30-zone. Sara en Isabel vonden dat ik maar moest toeteren. ‘Nou’, zei ik, ‘je kan niet zomaar naar iedereen gaan toeteren.. Dat is niet zo classy.’ Sara dacht daar anders over: ‘But that’s America!’

Tot zover de VS-NL berichtgeving.

Classy kisses!

Leuke weekends! Het Open House New York weekend was geweldig. 300 verschillende dingen waren er te zien en te doen, dus het werd kiezen en plannen geblazen. Jil en ik hebben een programma afgewerkt van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat, ik had maandag dan ook zo ongeveer nodig om bij te komen. De meest indrukwekkende dingen die we dit weekend hebben gezien bestonden uit een loft in the Village en een glasblazerij in Brooklyn. Het Loft maakte indruk omdat het groot, licht, modern, mooi, duur, rustgevend, uniek, en milieuvriendelijk was. Geen wonder dat er ‘s ochtends om 9u al een rij stond om het te kunnen bekijken… (Zie foto’s in het album ‘New York’.) De Glasblazerij was geweldig, omdat ik gewoon nog nooit zoiets had gezien! Ik vond het echt geweldig om te zien wat ze allemaal met glas kunnen doen, en om de (overigens zeer stereotyp ogende) glasblazers aan het werk te zien. Alsof je in een aflevering van het Klokhuis zit!

Dat weekend was ook nog iets anders bijzonders te doen: een concert van Hot Chip. Niet alleen bijzonder omdat ze heel goed zijn, maar ook voor mij, want ik ben in mijn eentje gegaan. Best een doorbraak vond ik zelf. Geinig was dat ik hier niemand enthousiast kon krijgen, terwijl in Nederland verschillende mensen best jaloers waren..! Op zulke momenten mis ik thuis dus wel een beetje, maar dan bedenk ik weer dat ik in f-ing New York ben, dus suck it up & enjoy!

Wat ik vorige week enjoyed heb was een roadtrip in Connecticut! Ixone belde me: ‘Anne, the leaves are changing. We have to go on a roadtrip.’ Also, die zondag zaten we om 9u ‘s ochtends in de auto, richting Woodstock, CT. Dat weekend was meteen ongeveer een van onze laatste mooie weekends, dat wij goed benut hebben door wijn te proeven in een wijngaard daaro. (Helaas zo slim geweest om mijn gekochte fles wijn daar vervolgens achter te laten..) Foto’s volgen nog, dus blijf de website checken!

Ilse en ik hebben ook nog cultureel gedaan de week daarna: (got, wat heb ik hier lang niet geschreven zeg..) we hebben een bezoekje gebracht aan de ‘Cloisters‘. Beetje raar is het wel: je loopt in een oud Frans klooster, maar toch voelt het op de een of andere manier niet helemaal authentiek als je daarna met de Metro naar Grand Central gaat. Dit was overigens meteen xc3xa9cht het laatste mooie weekend! De blaadjes geven het weer massaal op en het begint guur te worden buiten. Zucht. Dat was hem dan, de zomer in New York.

Inmiddels is er wel weer een lekker vrij weekend aangebroken. Vanochtend was ik alweer om 7.30 wakker, voor… een speciale Milton-School-viewing van ‘High School Musical 3′! Dit was natuurlijk tegelijk meteen een fundraiser voor Milton School. 100 minutes of chipper perkiness, that’s a lot to handle on a Saturday morning… Nou, het was zeker leuk, dat kan ik niet ontkennen… Maar Amerikaanser dan dit bestaat niet geloof ik!!

Anyway, tijd voor de afsluiter! Sara deed een leuke uitspraak deze week, toen we in de auto zaten. Het wilde allemaal niet opschieten, met auto’s voor ons die hardnekkig 20 bleven rijden in de 30-zone. Sara en Isabel vonden dat ik maar moest toeteren. ‘Nou’, zei ik, ‘je kan niet zomaar naar iedereen gaan toeteren.. Dat is niet zo classy.’ Sara dacht daar anders over: ‘But that’s America!’

Tot zover de VS-NL berichtgeving.

Classy kisses!

Joehoe, hier ben ik weer! Het is me weer een turbulent weekje geweest. Vooral voor de verkiezingen, voor mij niet zo heel erg. Wel anders dan anders: de kinderen hadden 2 dagen vrij. Het was namelijk Rosh Hashanah. Hm-hmm, ik wist ook niet dat de USA een semitisch land was, maar kennelijk wel dus… -Ik denk eerlijk gezegd dat het te maken heeft met het idee: openbaar onderwijs is voor iedereen en moet voor iedereen zijn. Christelijke feestdagen hebben dus niet persxe9 voorrang op andere religieuze dagen. En daarbij wonen er in dit land best veel Joden.-

Deze dagen waren een mooie gelegenheid voor Isabel om haar slaapfeestje te houden! Sjongejonge, het is me wat met 7 giechelende meiden in xe9xe9n kamer… Wat ik de volgende dag hoorde was: ‘Oh my god Isabel, I’m like sooooo sad your party is actually over now!’ En dat werd door iedereen beaamd, dus het feestje was zeker geslaagd! (Ik heb ze na 12 uur niet meer gehoord, dus volgens mij zijn ze nog netjes op tijd gaan slapen ook..)

Verder was hij er afgelopen weekend weer: de beroemde NL borrel! Ik was voorbereid op een avondje in de City, dus ik had een echte American-style jurk aangedaan. Toch een beetje bloot misschien? Voor ik het wist zat een vriendelijke Latina mama met haar hand in mijn decolletxe9 te friemelen… Only to close the gap! Haha. Dat gebeurt je toch ook alleen maar hier he…

Op de borrel was het weer ouderwets druk, en omdat Wieke op bezoek was, ook extra gezellig! Oh, en nadat we met allerlei bekenden en onbekenden tot een uur of 5 op stap waren geweest, kwam ik er achter dat ik al een half uur met Noah Valentijn (‘t Schnitzelparadijs) aan het praten was. Hahah. Waar je ze toch tegen komt he..? Heb ik overigens al eens verteld dat de kinderen van Jon Bon Jovi bij de oppaskinderen van Ilse op school zitten? En dat Jorien -voor ze vertrok- tegenover Maggie Gyllenhaal woonde?? Jaa, die beroemdheden, ze lopen zomaar los rond hxe8…

Maar nu over tot serieuzere zaken! De economie is crashende, en de verkiezingen zijn met een noodgang dichterbij aan het komen. Het debat tussen Sarah Palin en Joe Biden was onwijs boeiend, en het heeft er ook toe geleid dat onze buurman nu een aanmoedigingsbanner voor mcCain toe heeft gevoegd aan zijn collectie. Hij zal wel gedacht hebben: ‘Redden wat er te redden valt’, want het oordeel over Palin was genadeloos! Nou ja, jullie hebben het debat vast ook gekeken. Wat ik het meest ongelofelijke vind is die koppigheid van de republikeinen: het enige dat ze lijken aan te bieden is ‘tax cuts.’ Jaa, zo komen we de economische crisis wel uit, ja. Laat vooral de rijke mensen minder betalen, en ach, die mensen die toch al dakloos zijn, lekker laten zitten. Is ook heeel goed voor de economie… Ons huishouden is in ieder geval nog steeds een Obama-huishouden, en de rest van het land lijkt zich er langzaam bij aan te sluiten! Maar de beste manier om hier van op de hoogte te blijven is deze website die ik van Joop kreeg. Altijd up-to-date, helemaal geweldig!

En daar mee sluit ik dit verhaal af, ik heb namelijk een druk weekend voor de boeg! Jil en ik gaan ons namelijk heel het weekend op ‘Open House New York‘ storten! Er is onwijs veel te doen en te zien, en we gaan zelfs allebei nog een paar uurtjes volunteeren op een project! We zijn dus helemaal involved in de community. Oh, en zaterdag ga ik naar een concert van hot chip . Leukleukleuk!

Veel economisch geluk voor iedereen gewenst………

Joehoe, hier ben ik weer! Het is me weer een turbulent weekje geweest. Vooral voor de verkiezingen, voor mij niet zo heel erg. Wel anders dan anders: de kinderen hadden 2 dagen vrij. Het was namelijk Rosh Hashanah. Hm-hmm, ik wist ook niet dat de USA een semitisch land was, maar kennelijk wel dus… -Ik denk eerlijk gezegd dat het te maken heeft met het idee: openbaar onderwijs is voor iedereen en moet voor iedereen zijn. Christelijke feestdagen hebben dus niet persxc3xa9 voorrang op andere religieuze dagen. En daarbij wonen er in dit land best veel Joden.-

Deze dagen waren een mooie gelegenheid voor Isabel om haar slaapfeestje te houden! Sjongejonge, het is me wat met 7 giechelende meiden in xc3xa9xc3xa9n kamer… Wat ik de volgende dag hoorde was: ‘Oh my god Isabel, I’m like sooooo sad your party is actually over now!’ En dat werd door iedereen beaamd, dus het feestje was zeker geslaagd! (Ik heb ze na 12 uur niet meer gehoord, dus volgens mij zijn ze nog netjes op tijd gaan slapen ook..)

Verder was hij er afgelopen weekend weer: de beroemde NL borrel! Ik was voorbereid op een avondje in de City, dus ik had een echte American-style jurk aangedaan. Toch een beetje bloot misschien? Voor ik het wist zat een vriendelijke Latina mama met haar hand in mijn decolletxc3xa9 te friemelen… Only to close the gap! Haha. Dat gebeurt je toch ook alleen maar hier he…

Op de borrel was het weer ouderwets druk, en omdat Wieke op bezoek was, ook extra gezellig! Oh, en nadat we met allerlei bekenden en onbekenden tot een uur of 5 op stap waren geweest, kwam ik er achter dat ik al een half uur met Noah Valentijn (‘t Schnitzelparadijs) aan het praten was. Hahah. Waar je ze toch tegen komt he..? Heb ik overigens al eens verteld dat de kinderen van Jon Bon Jovi bij de oppaskinderen van Ilse op school zitten? En dat Jorien -voor ze vertrok- tegenover Maggie Gyllenhaal woonde?? Jaa, die beroemdheden, ze lopen zomaar los rond hxc3xa8…

Maar nu over tot serieuzere zaken! De economie is crashende, en de verkiezingen zijn met een noodgang dichterbij aan het komen. Het debat tussen Sarah Palin en Joe Biden was onwijs boeiend, en het heeft er ook toe geleid dat onze buurman nu een aanmoedigingsbanner voor mcCain toe heeft gevoegd aan zijn collectie. Hij zal wel gedacht hebben: ‘Redden wat er te redden valt’, want het oordeel over Palin was genadeloos! Nou ja, jullie hebben het debat vast ook gekeken. Wat ik het meest ongelofelijke vind is die koppigheid van de republikeinen: het enige dat ze lijken aan te bieden is ‘tax cuts.’ Jaa, zo komen we de economische crisis wel uit, ja. Laat vooral de rijke mensen minder betalen, en ach, die mensen die toch al dakloos zijn, lekker laten zitten. Is ook heeel goed voor de economie… Ons huishouden is in ieder geval nog steeds een Obama-huishouden, en de rest van het land lijkt zich er langzaam bij aan te sluiten! Maar de beste manier om hier van op de hoogte te blijven is deze website die ik van Joop kreeg. Altijd up-to-date, helemaal geweldig!

En daar mee sluit ik dit verhaal af, ik heb namelijk een druk weekend voor de boeg! Jil en ik gaan ons namelijk heel het weekend op ‘Open House New York‘ storten! Er is onwijs veel te doen en te zien, en we gaan zelfs allebei nog een paar uurtjes volunteeren op een project! We zijn dus helemaal involved in de community. Oh, en zaterdag ga ik naar een concert van hot chip . Leukleukleuk!

Veel economisch geluk voor iedereen gewenst………